سهم یک درصدی ایران از اقتصاد آسیا! | ترکیه و هند در حال رسیدن به ژاپن

رویداد ۲۴| حجم اقتصاد آسیا در سال میلادی گذشته، ۴۰ تریلیون دلار بوده است ولی از این کیک بزرگ، سهم ایران تنها یک درصد بوده است.

اطلاعات صندوق بین المللی پول نشان می‌دهد چین در سال ۲۰۲۴، با اقتصاد ۱۸.۳ تریلیون دلاری اش همچنان در صدر آسیا نشسته و ژاپن و هند، بعد از آن در رده‌های دوم و سوم‌اند: ژاپنی‌ها با ۴.۱ و هندی‌ها ۳.۹ تریلیون دلار.

این اعداد نشان می‌دهند که اقتصاد هند در حال رسیدن به ژاپن است و تحلیلگرانی که هند را یکی از قدرت‌های آینده در اقتصاد جهانی می‌دانند، پر بیراه نگفته‌اند.

سه کشور چین، ژاپن و هند روی هم رفته، ۶۶ درصد از اقتصاد آسیا را به خود اختصاص داده‌اند.

۱۰ اقتصاد بزرگ آسیا

بعد از چین، ژاپن و هند، کشور‌های کره جنوبی و اندونزی به ترتیب با ۱.۹ و ۱.۴ تریلیون دلار در رتبه‌های بعدی‌اند. این ۵ کشور ۷۴ درصد اقتصاد آسیا را دارند.

بعد از آنها، کشور همسایه ما، ترکیه با اقتصادی به حجم ۱.۳ تریلیون دلار قدرت ششم آسیاست. عربستان با ۱.۱ تریلیون دلار در رده هفتم قرار دارد و تایوان و امارات و سنگاپور هم در رده‌های بعدی‌اند.

این ۱۰ کشور، مجموعاً ۸۵ درصد اقتصاد آسیا را در دست دارند.

بقیه کشور‌های آسیا، روی هم رفته تنها ۱۵ درصد از اقتصاد قاره کهن را دارند. ایران با ۴۳۴ میلیارد دلار در زمره کشور‌های کم برخوردار آسیاست و کمی بیشتر از یک درصد از اقتصاد آسیا را در اختیار دارد.

یمن نیز با ۱۶ میلیارد دلار، هم در زمره فقرای آسیاست.

از میان همسایگان ایران، کشور‌های عراق و پاکستان با ترتیب با ۲۶۴ و ۳۷۶ میلیارد دلار، در جایگاه ضعیف تری نسبت به ایران قرار دارند.

نکته قابل توجه، رشد اقتصاد ترکیه در سال‌های اخیر است به طوری که در سال ۲۰۲۴، یک سوم اقتصاد هند و ژاپن شده است.

برآورد‌ها حاکی از آن است که ایران هر ساله از رهگذر تحریم‌ها ۱۲۰ میلیارد دلار آسیب می‌بیند. این بدان معناست که با اعداد فعلی در هر ۱۱ سال، ایران به اندازه کل اندازه اقتصاد ترکیه، خسارت مالی ناشی از تحریم می‌بیند.

ساختار‌های معیوب، عدم ثبات قوانین و مقررات اقتصادی، رسیدگی نامناسب به زیرساخت ها، یارانه‌های غیراصولی، رشد قارچ گونه نهاد‌های بودجه خوار، فقدان سرمایه گذاری خارجی، سوء مدیریت و فساد اقتصادی فراگیر نیز مزید بر علت شده‌اند تا اقتصاد ایران که می‌توانست در زمره ۵ اقتصاد برتر آسیا باشد، درگیر وضعیت کنونی شود و تنها سهم ناچیز یک درصدی از کل اقتصاد آسیا را به خود اختصاص دهد.